Categoriearchief: Therapeuten

Kamp jij of iemand die je kent met een eetstoornis? Beluister dan zeker dit hoopvol interview!

Hieronder kan je een interview beluisteren met Amy Grabowski, een Amerikaanse therapeute die cliënten met eetstoornissen helpt op een diepgaande manier.

In veel therapeutische aanpakken en programma’s wordt immers vooral de focus gelegd op het eten, terwijl de “problemen met eten” slechts een uiting zijn van een veel dieper liggende oorzaak.

Uiteraard is lichamelijke stabilisatie belangrijk, maar een te eenzijdige, medische focus brengt de cliënt vaak verder van huis in plaats van dichter.

Dit interview bewijst dat het ook anders kan. Amy Grabowski bespreekt namelijk wat er écht speelt bij het veroorzaken en instandhouden van ED’s (eating disorders).

Ze verhaalt prachtig hoe je, door de kern van de eetproblematiek op een multidisciplinaire en grondige manier aan te pakken, aanzienlijke verlichting en zelfs heling kan bereiken in een door velen beschouwde “onbehandelbare stoornis”.

Een hoopvol perspectief!

Verwijzingen

An Internal Family Systems Guide to Recovery from Eating Disorders: Healing Part by Part (English Edition) – Het boek van Amy Grabowski op Amazon

Enkele boeken (Engels) waar mensen zelf mee aan de slag kunnen op basis van de IFS- methode:

Lezersvraag – Enkele toegankelijke EMDR- boekjes

Af en toe krijg ik de vraag of er geen toegankelijke boekjes bestaan om kennis te maken met de EMDR methode. Om aan deze vraag tegemoet te komen heb ik er een drietal verzameld.

Het eerste boekje is van Dr Tal Croituru, een enthousiaste EMDR therapeute uit Israël.
Geen paniek trouwens want je hoeft geen Hebreeuws te kunnen om het te kunnen lezen. Haar boekje is namelijk vertaald in het Nederlands. 🙂

Dit boek is een Nederlandse vertaling van het originele werk van Francine Shapiro (de grondlegster van de methode):

En tenslotte het originele, Engelstalige boek (voor het brede publiek) van Francine Shapiro:

Meer werk kan van Francine Shapiro kan je trouwens hier vinden. Sommige werken zijn bedoeld voor therapeuten dus let wel op wat je koopt natuurlijk.

Veel leesplezier!

Gedragstherapie Werkt Niet bij Mij … Ben ik Nu Gedoemd?

Op de website van de VRT vond ik deze week een artikeltje terug rond angstproblemen, meer bepaald specifieke fobieën (bv: spinnenangst). De aanpak bij voorkeur is daarbij gedragstherapeutisch, namelijk het opzetten van blootstellingsexperimenten:

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/04/09/fobieen–wanneer-de-angst-te-groot-wordt/

Aan de hand van zo’n oefeningen (exposure) kan gaandeweg het brein leren dat de verwachte ramp niet optreedt. Exposure levert goede resultaten op wanneer het in combinatie wordt gegeven met goede psychoeducatie (uitleg over angst) en een aantal oefeningen die mensen leren hun gedachten – of beter nog catastrofale interpretaties van de gevreesde situatie – onder de loep te nemen en te veranderen.

De Eeuw van Cognitieve Gedragstherapie – Goed en Slecht Nieuws …

Het goede nieuws is, dat een aantal mensen heel goed reageert op cognitieve gedragstherapie. Het slechte nieuws echter … en dat kan je ook lezen in het artikel … is dat er ook een groot aantal mensen rondlopen waarbij deze standaardinterventies niet of niet genoeg helpen. Maar wil dit zeggen dat het dan onmogelijk is er vanaf te geraken? Want dat is vaak de interpretatie die deze grote groep van “onbehandelbare” cliënten dreigt te geloven na het bezoeken van tig gedragstherapeuten.

Het antwoord is simpelweg: neen.

Het slechte nieuws echter … en dat kan je ook lezen in het artikel … is dat er ook een groot aantal mensen rondlopen waarbij deze standaardinterventies niet of niet genoeg helpen. Maar wil dit zeggen dat het dan onmogelijk is er vanaf te geraken? Want dat is vaak de interpretatie die deze grote groep van “onbehandelbare” cliënten dreigt te geloven na het bezoeken van tig gedragstherapeuten.

CGT is op dit moment inderdaad de meest onderzochte therapie. Klopt. Maar dat wil niet zeggen dat het ook de meest effectieve therapie is om alle angstproblemen aan te pakken.

Cognitieve gedragstherapie levert zeker zijn bijdrage, wanneer we inwerken op factoren die de angst onderhouden, maar het zegt ons weinig tot niks over het aanpakken van de onderliggende oorzaken, terwijl hier toch al heel wat over gepubliceerd is.

Therapieën zoals EMDR werken actief in op de oorzaken die de angst triggeren

Door de komst van therapieën zoals EMDR – en het stijgend aantal onderzoeken rond bijvoorbeeld de rol van pijnlijke herinneringen – is het mogelijk eindelijk iets te doen aan de oorzaken van de angst.

Door aan de oorzaken van je angst te werken kan je de angstrespons bij de wortel aanpakken waardoor het niet meer nodig is huiswerkoefeningen te gaan doen om de angst te leren uitdoven.

EMDR (en andere memory reconsolidation therapieën) gaan tenslotte ook verder dan het werken rond pijnlijke herinneringen in het verleden. Het kan perfect ingeschakeld worden om gevreesde rampen van hun emotionele lading te doen bij paniekaanvallen, vreselijke doemscenario’s die opborrelen bij mensen met OCS naar 0 te brengen, helpen in het installeren van veilige hechtingservaringen bij complex trauma en zelfs gevoelens van diep wantrouwen naar anderen aan te pakken en te integreren.

Want angst voor vliegtuigen is soms … inderdaad … een eenvoudige fobie … maar het kan ook verwijzen naar iets geheel anders. Blootstelling aan ‘reizen’ zal dan de angst niet doen laten verdwijnen, want het is slechts het topje van de ijsberg.

Meer weten over oorzaken van angst?

Check dan deze artikel-reeks:

  1. http://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-deel-13-de-snelkookpan/
  2. http://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-deel-23-langzaam-gestoofd/
  3. http://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-niet-alle-wonden-zijn-zichtbaar-deel-33/

Conclusie

Er is meer in het leven dan cognitieve gedragstherapie. Natuurlijk is het een te overwegen aanpak, met tal van voordelen en onderbouwd wetenschappelijk bewijs.  Maar laat ons niet zover gaan dat het de enige aanpak is om iets te doen aan angst.

Nieuwe therapieën (zoals EMDR) bieden namelijk relevantere en interessantere perspectieven om niet enkel de onderhoudende, maar ook de veroorzakende factoren aan te pakken.

Met andere woorden: er is dus altijd hoop!

Interview van Oprah met Dr Bruce Perry over (gevolgen van) Childhood Trauma

 

Nieuwe 6-jaar Follow Up DID Studie

Onlangs is er een grote outcome study verschenen ivm de behandeling voor cliënten met dissociatieve stoornissen. Het is op dit moment de langstdurende follow-up studie met het grootste aantal deelnemers.

Het artikel kan je lezen in het European Journal of Psychotraumatology (gratis):  http://www.tandfonline.com/doi/full/10.1080/20008198.2017.1344080

Goed startersboek nodig ivm de behandeling van dissociatieve stoornissen? Check dan zeker het onderstaande boek:

EMDR and Dissociation – The Progressive Approach

Auteur: Mosquera, D., Gonzalez, A.
Titel: EMDR and Dissociation – The Progressive Approach

Dit boek behoort zonder enige twijfel in mijn top 3 van EMDR- boeken … 😉

Is EMDR inschakelen bij patiënten met een complexe dissociatieve stoornis een goed idee? Zeker en vast! Dolores Mosquera en Anabel Gonzalez beschrijven in dit boek aan de hand van hun “progressive approach” hoe het stapsgewijs kan.

Om er recht in te springen: de belangrijkste bijdrage van deze auteurs is de uitbreiding van het onderliggende model van EMDR.  Het initiële, AIP- model, is immers sterk gefocust op het anpakken van dysfunctioneel opgeslagen herinneringen. Deze herinneringen leiden tot het ontstaan van pathologie. Als we de herinneringen opnieuw kunnen integreren in het brein, dan heeft dit zijn invloed op de klachten, aldus Francine Shapiro.

Maar deze manier van denken is niet voldoende wanneer we aan de slag willen gaan met cliënten met een complexe dissociatieve problematiek. In veel gevallen zijn deze mensen namelijk niet in staat een duidelijk narratief van hun leven te brengen. Zo herinneren zich soms grote stukken van hun verleden niet, vertonen ze sterke defensieve reacties (verlammende schuld, diepe schaamte, idealisatie, projectie) en intense dissociatieve reacties tijdens en tussen de sessies. Probeer dan maar eens de herinneringen te vinden!

De auteurs stellen daarom voor om het klassieke AIP-model van DSM (dysfunctionally stored memories) uit te breiden naar DSI (dysfunctionally stored information). Op deze manier wordt het een pak duidelijker hoe we kunnen werken met de vele problemen op het vlak van emotieregulatie, hechting, overdracht, vertrouwen- wantrouwen, zelfzorg, …

Al deze zaken worden stap voor stap en aan de hand van concrete voorbeelden duidelijk gemaakt.

Gouden tip: als je ooit Dolores of Anabel live kan meemaken – zeker doen! Hun lezingen zijn gevuld met een pak videomateriaal.

Samenvattende conclusie

 Echte “eye opener”
 Bevat tal van aanpakken om EMDR in te schakelen met de meest complexe problematieken
 Bevat praktische voorbeelden, recht uit de praktijk
 Mooie referentie voor zowel beginnende als gevorderde therapeuten!

 Als het dan toch moet … de vele taal- en tikfouten in het boek zijn jammer.

Waar kan ik het boek vinden?


Een overzicht van alle boeken voor therapeuten kan je hier vinden.

EMDR bij Autisme

EMDR verbetert niet enkel posttraumatische klachten bij autisme, maar beïnvloedt ook de onderliggende symptomen van ASS.

Zelf heb ik geen ervaring met de behandeling van (trauma bij) autisme, maar het leek me interessant het filmpje toch de delen van collega Ella Lobregt uit Nederland.  Onder de video kan je ook nog een referentie vinden.

Succes!

Een Nederlandstalige referentie voor het werken met EMDR & Autisme kan je hier vinden.
(De aanpak staat beschreven vanaf pagina 217):

Lezersvraag – “Kan ik Gek Worden van Angst?” (2)

Dag Michel

Bedankt voor het bericht, ik moet lachen want het klinkt heel herkenbaar! Ik zat wel direct met een vraagje. Mijn zus kampt met een psychiatrische problematiek. Deze post is geruststellend voor mensen met angsten, maar niet zozeer voor mensen met psychiatrische klachten.

Hoe kunnen ze, als ze niet het vermogen beschikken om erover te reflecteren, er dan aan uit geraken? Kunnen ze dit inzicht volgens jou wél verwerven met de tijd, met therapie (of mede dankzij medicatie?) en zo uit het bootje van psychische stoornissen geraken?

Bedankt,

Groetjes!

Reactie op “Kan je Gek worden van Angst?

Antwoord

Dag **

Bedankt voor je mailtje en feedback! Eerst en vooral toch wel mijn excuses.  Ik heb deze blog opgesteld vanuit het oogpunt van cliënten met angstproblemen, maar ik heb daarbij minder stilgestaan bij de impact van de berichten op personen met geheel andere moeilijkheden. Het was uiteraard niet de bedoeling om deze mensen minder hoop op heling te geven. Ik heb daarom even nagedacht over je vraag en een antwoordje geformuleerd …

Wat is dat eigenlijk … een psychose?

Eerst en vooral is het niet erg duidelijk wat een ‘psychose’ nu eigenlijk is.  Is dit een genetisch en structureel probleem in de hersenen dat altijd al heeft ‘gesluimerd’ in de persoon & waar we na de uitbraak maar weinig aan kunnen veranderen?  Is medicatie toedienen de enige piste? Of bestaan er andere mogelijkheden?

Waarom zouden mensen met een psychose ook niet kunnen veranderen of verbeteren?

Wat ik denk is dat er wel degelijk relevant therapeutisch werk kan verricht worden bij cliënten met een ernstiger problematiek. Immers: kunnen we bij deze mensen – die net als ons over een brein beschikken – ook niet uitgaan van een vorm van neuroplasticiteit?  In mensentaal: zijn mensen met een psychose niet evenzeer in staat om vooruitgang te maken zonder te hoeven wegkwijnen in een uithoek van de psychiatrie?

Mijn antwoord: het zal niet altijd eenvoudig zijn, maar het is niet onmogelijk om verbetering te krijgen! De belangrijkste en moeilijkste stap daarbij is zoals je zegt steeds de persoon in kwestie een vorm van (zelf)inzicht in de problematiek te laten verwerven en hen aan te moedigen een hulpvraag te formuleren.

Recent onderzoek dat hoop kan bieden …

Laat ons eens kijken hoe ‘onmogelijk’ soms  ‘mogelijk’ kan worden …

[1] Onlangs verscheen er een studie uit Nederland (van den Bergh) waarbij EMDR werd toegepast met personen met een psychose.  Omdat het ingeschatte risico van deze interventie zo “hoog” was, namen de onderzoekers een peperdure verzekering.  In werkelijkheid bleek dit niet nodig te zijn. EMDR kan dus tegen alle verwachtingen in blijkbaar worden uitgevoerd bij cliënten met de meest ernstige problematieken (althans binnen de juiste setting). De studie hield zich specifiek bezig met het behandelen van een traumaproblematiek binnen een populatie met psychose.  Wat bleek?  Niet enkel de traumasymptomen, maar ook de psychotische symptomen verminderden.

[…] There was no increase of hallucinations, dissociation, or suicidality during the first 2 sessions. Paranoia decreased significantly during this period. Dropout was not associated with symptom exacerbation. Compared with the WL condition, fewer persons in the TF treatment condition reported an adverse event (OR = 0.48, P = .032). Surprisingly, participants receiving TF treatment were significantly less likely to be revictimized (OR = 0.40, P = .035). […] (van den Bergh et.al, 2016).

[2] Auteurs al Andrew Moskowitz doen regelmatig relevante bijdragen aan het onderzoek rond bv psychose. Deze auteurs zijn relevant omdat ze hardnekkige misverstanden op de helling zetten.

[3] Ook op het vlak van persoonlijkheidsstoornissen zoals de borderline personality disorder of de narcissistic personality disorder wordt er veel vooruitgang geboekt. Het inschakelen van schematherapie (Young) of transference focused psychotherapy (Kernberg), al dan niet in combinatie met EMDR geeft erg bemoedigende resultaten. Onderzoekers zoals Knipe, Mosquera, Leeds, … leveren eveneens erg waardevolle bijdragen.

Wat daarbij vooral hoopvol is: de basis van de zogeheten ‘hardnekkige’ persoonlijkheidsproblematieken kan vaak worden teruggebracht naar (erg) vroege en vaak beschadigende interacties met belangrijke anderen in de kindertijd. En wat straffer is: het hoeft daarbij niet altijd om een ‘duidelijk en aanwijsbaar’ incident te gaan. Voortdurende emotionele manipulatie of het chronisch onderkennen van behoeften kan eveneens leiden tot ernstig lijden.

Conclusie

Ik denk dat heel erg veel afhangt van de brede omkadering waarop de cliënt beroep kan doen. Stel jezelf dus steeds de vraag: kan ik met mijn vragen terecht bij de hulpverlener?

Heeft deze persoon een empathische, holistische en mensgerichte visie op behandeling?  Staat de begeleider open voor nieuwe ideeën en overleg? Of heb je te maken met bijvoorbeeld een psycholoog of psychiater die vertrekt vanuit een strak medische of protocollaire kijk?

Alles staat en valt met de vertrouwensband.

Ik zou hierbij vooral ook mijn intuïtie gebruiken en ook een tweede opinie vragen.  Voelt dit goed aan of lijkt dit meer op dweilen met de kraan open?

Succes!

Nog een fimpje dat ik heb gevonden …

 

 

 

Het belang van het nagaan van vroege (hechtings-) ervaringen bij moeder en kind (artikel)


Relevant artikel over het belang van heel vroege (hechtings-) ervaringen & de link met psychopathologie later.

During gestation mothers are particularly receptive to positively impacting both the life of their babies and their own. The ACE questionnaire can indicate the need for early intervention for mothers. This too can be a safeguard for the baby and prevent multigenerational trauma which we know can be passed down.

Verder lezen: http://www.acesconnection.com/blog/ace-testing-during-pregnancy-is-the-missing-link

Interessante randinformatie: bekijk hier het interview met Dr Sandra Paulsen.

Cursus Psychologische Stabilisatie

met Freek Dhooghe en Niki Herckens

Donderdag en vrijdag 14 en 15 december 2017 in Zottegem

Vanuit eigen ervaring – zeker in de hulpverlening – kennen we allemaal het essentiele belang van kalmte en veiligheid in het contact en in de wisselwerkingen met de ander. Elke hulpverlener heeft zo wel zijn/haar eigen stijl ontwikkeld om de ander in eerste instantie tot rust te brengen vooraleer verder te kunnen (be)handelen.

In deze workshop willen wij naast een toegankelijke wetenschappelijke kennisoverdracht over de fysiologie van ons lichaam en de wisselwerking met het brein, concreet aan de slag gaan met ervaringsgerichte oefeningen rond stabilisatie. Het doel is om de theoretische uitleg meteen aan den lijve te ondervinden. Wanneer je éénmaal zelf ervaren hebt wat stabilisatie met jou doet, wat het effect is in in termen van lichaamsrust – agitatie verminderen en immobilisatie opheffen – dan wordt het je vanzelf nog veel duidelijker waarom stabilisatie zo essentieel is. Deze aanpak versterkt ook je eigen innerlijke rust die de ander automatisch beinvloedt (in de neurologie gekend als het effect van spiegelneuronen).

Bij de kennisoverdracht baseren we ons op de Polyvagale theorie van Porges en ander recent neurologisch onderzoek, en maken we meteen een vertaalslag naar wat dit concreet kan betekenen in menselijke ontmoetingen.

Misschien ken je de achterliggende kennis wel, maar ben je nieuwsgierig naar nieuwe technieken. Of misschien wil je juist meer inzicht krijgen in hoe ons lichaam en de psychofysiologie in verband staat met ons brein en omgekeerd. Theorie en ervaringsgerichte oefeningen zullen beiden aan bod komen en laten we hand in hand gaan.

Meer info op: http://integrativa.be/spip.php?article190&lang=nl