Gedragstherapie Werkt Niet bij Mij … Ben ik Nu Gedoemd?

Op de website van de VRT vond ik deze week een artikeltje terug rond angstproblemen, meer bepaald specifieke fobieën (bv: spinnenangst). De aanpak bij voorkeur is daarbij gedragstherapeutisch, namelijk het opzetten van blootstellingsexperimenten:

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/04/09/fobieen–wanneer-de-angst-te-groot-wordt/

Aan de hand van zo’n oefeningen (exposure) kan gaandeweg het brein leren dat de verwachte ramp niet optreedt. Exposure levert goede resultaten op wanneer het in combinatie wordt gegeven met goede psychoeducatie (uitleg over angst) en een aantal oefeningen die mensen leren hun gedachten – of beter nog catastrofale interpretaties van de gevreesde situatie – onder de loep te nemen en te veranderen.

De Eeuw van Cognitieve Gedragstherapie – Goed en Slecht Nieuws …

Het goede nieuws is, dat een aantal mensen heel goed reageert op cognitieve gedragstherapie. Het slechte nieuws echter … en dat kan je ook lezen in het artikel … is dat er ook een groot aantal mensen rondlopen waarbij deze standaardinterventies niet of niet genoeg helpen. Maar wil dit zeggen dat het dan onmogelijk is er vanaf te geraken? Want dat is vaak de interpretatie die deze grote groep van “onbehandelbare” cliënten dreigt te geloven na het bezoeken van tig gedragstherapeuten.

Het antwoord is simpelweg: neen.

Het slechte nieuws echter … en dat kan je ook lezen in het artikel … is dat er ook een groot aantal mensen rondlopen waarbij deze standaardinterventies niet of niet genoeg helpen. Maar wil dit zeggen dat het dan onmogelijk is er vanaf te geraken? Want dat is vaak de interpretatie die deze grote groep van “onbehandelbare” cliënten dreigt te geloven na het bezoeken van tig gedragstherapeuten.

CGT is op dit moment inderdaad de meest onderzochte therapie. Klopt. Maar dat wil niet zeggen dat het ook de meest effectieve therapie is om alle angstproblemen aan te pakken.

Cognitieve gedragstherapie levert zeker zijn bijdrage, wanneer we inwerken op factoren die de angst onderhouden, maar het zegt ons weinig tot niks over het aanpakken van de onderliggende oorzaken, terwijl hier toch al heel wat over gepubliceerd is.

Therapieën zoals EMDR werken actief in op de oorzaken die de angst triggeren

Door de komst van therapieën zoals EMDR – en het stijgend aantal onderzoeken rond bijvoorbeeld de rol van pijnlijke herinneringen – is het mogelijk eindelijk iets te doen aan de oorzaken van de angst.

Door aan de oorzaken van je angst te werken kan je de angstrespons bij de wortel aanpakken waardoor het niet meer nodig is huiswerkoefeningen te gaan doen om de angst te leren uitdoven.

EMDR (en andere memory reconsolidation therapieën) gaan tenslotte ook verder dan het werken rond pijnlijke herinneringen in het verleden. Het kan perfect ingeschakeld worden om gevreesde rampen van hun emotionele lading te doen bij paniekaanvallen, vreselijke doemscenario’s die opborrelen bij mensen met OCS naar 0 te brengen, helpen in het installeren van veilige hechtingservaringen bij complex trauma en zelfs gevoelens van diep wantrouwen naar anderen aan te pakken en te integreren.

Want angst voor vliegtuigen is soms … inderdaad … een eenvoudige fobie … maar het kan ook verwijzen naar iets geheel anders. Blootstelling aan ‘reizen’ zal dan de angst niet doen laten verdwijnen, want het is slechts het topje van de ijsberg.

Meer weten over oorzaken van angst?

Check dan deze artikel-reeks:

  1. http://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-deel-13-de-snelkookpan/
  2. http://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-deel-23-langzaam-gestoofd/
  3. http://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-niet-alle-wonden-zijn-zichtbaar-deel-33/

Conclusie

Er is meer in het leven dan cognitieve gedragstherapie. Natuurlijk is het een te overwegen aanpak, met tal van voordelen en onderbouwd wetenschappelijk bewijs.  Maar laat ons niet zover gaan dat het de enige aanpak is om iets te doen aan angst.

Nieuwe therapieën (zoals EMDR) bieden namelijk relevantere en interessantere perspectieven om niet enkel de onderhoudende, maar ook de veroorzakende factoren aan te pakken.

Met andere woorden: er is dus altijd hoop!