Michel, Wat Denk jij Over Medicatie bij Angstproblemen?

Eerst en vooral: een pak mensen nemen een korte of langere periode medicatie en daar is niks mis mee. Jij bent heus niet de enige (mocht dit het geval zijn). Zelf heb ik ook medicatie genomen. Meer nog, ik heb zelfs verschillende keren mijn medicatie op- en afgebouwd. De combinatie die ik persoonlijk nam was een SSRI (een vaak voorgeschreven antidepressivum dat relatief goede resultaten geeft bij angst) in combinatie met enkele benzodiazepines om de scherpe kantjes bij de opstart van de SSRI af te halen.

SSRI’s zijn doorgaans goed te combineren met een lopende therapie. Ze zijn niet verslavend en relatief goed te verdragen. Ze zorgen ervoor dat je meer in het hier-en-het-nu kan blijven en dat is relevant als je aan de oorzaken van de angst wil werken zonder té veel van je melk te geraken.

De bedoeling van therapie (althans mijn therapie) is in eerste plaats een doenbare verwerking te krijgen van de oorzaken van je angst zonder nodeloos overspoeld te geraken. Te veel benzodiazepines (de klassieke kalmeermiddelen) remmen doorgaans wel wat de therapie. Benzo’s zijn wel verslavend dus gebruik ze verstandig. Van één of twee per week krijg je heus geen gewenning, maar het is toch belangrijk dit in de gaten te houden samen met je arts.

Huisarts of psychiater?

Als je opteert voor medicatie, dan overleg je best met een psychiater. Een huisarts is ook op de hoogte van enkele middelen, maar een psychiater heeft doorgaans meer ervaring met de verschillende types/families medicatie. Soms kan iemand namelijk minder goed reageren op middel X, terwijl middel Y dan weer een pak minder bijwerkingen geeft en een beter resultaat.

Afbouwen

Bij sommige cliënten (en dat zijn er best wel veel) is het aangeraden de medicatie niet op enkele ‘weken’, maar op enkele maanden af te bouwen. De meeste protocollen in de geneeskunde schrijven een mogelijke afbouw voor op enkele weken, maar de dagelijkse praktijk wijst vaak uit dat dit toch beter langzamer wordt gedaan.

Help, medicatie?!

Het nemen van medicatie staat voor mij trouwens niet in relatie tot de mogelijke uitkomst van een angstbehandeling. En zoals ik al eerder in een blogpost schreef staat voor mij ook de ernst of de duur van een probleem niet in verhouding tot de mogelijkheid er aan de andere kant van de tunnel opnieuw uit te komen.

Medicatie kan tijdelijk het leven, tja, ‘leefbaarder’ maken. We zijn allemaal mensen, elk met onze eigen kracht en gevoeligheden. Sommige personen hebben relatief milde angstsymptomen, terwijl anderen overspoeld worden door angst en maar moeilijk zich kunnen richten op de uitdagingen die het dagelijkse leven hen voor de voeten werpt, hoe competent of intelligent ze ook moge zijn. In dit opzicht zijn twee mensen met angstklachten ook niet te vergelijken met elkaar.

Want hoe je het ook draait of keert. Er moet ook nog gewerkt worden. De kinderen voeden zichzelf niet op. En er bestaan nog geen robots die we naar de winkel kunnen sturen met een boodschappenlijstje.

Medicatie kan in dat geval dus goed helpen om het dagelijkse leven ‘doenbaar’ te maken, terwijl je ondertussen werkt aan de onderliggende oorzaak/oorzaken van je angst.

Samengevat

  1. Onthoud goed dat het nemen van medicatie niets zegt over jou als persoon. Het zegt ook niets over je mogelijke onkunde om met problemen om te gaan. Soms zijn angstgevoelens dermate verlammend dat je tijdelijke ondersteuning van medicatie kan gebruiken.
  2. Er bestaan veel middelen op de markt. Psychiaters zijn beter getraind in de verschillende types en/of bijwerkingen.
  3. Ben je niet tevreden van je arts of psychiater, vraag dan een tweede opinie. Je leven is te belangrijk om het over te laten aan mensen die je vragen afwimpelen.
  4. Bouw eventueel nog trager af. Niet iedereen reageert op dezelfde manier op medicatie. Stel dit ook voor aan je arts.