Paniek, paniekaanvallen, paniekstoornis

Paniekaanval

Een paniekaanval duidt op het plots overvallen worden door een intense vlaag van angst.  Vaak voorkomende symptomen zijn daarbij zweten, hartkloppingen, benauwdheid, pijn in de borst, tintelingen, duizeligheid, misselijkheid en gevoelens van onwerkelijkheid.

Heel veel Belgen maken tijdens hun leven minstens één paniekaanval door.  Vaak staat dit in relatie tot moeilijke gebeurtenissen of sterk veranderende levensomstandigheden, maar paniekaanvallen kunnen ook spontaan voorkomen en iemand letterlijk met verstomming slaan.  De paniekaanval lijkt dan de persoon ‘out of the blue’ te overvallen zonder dat een onmiddellijke verklaring voor handen is.

Niet iedereen die een paniekaanval krijgt ontwikkelt dus een paniekstoornis.  Enkel wanneer er sprake is van voortdurende en/of aanhoudende paniekaanvallen en vermijdingsgedrag spreken we over een paniekstoornis.

Paniekstoornis

Iemand met een paniekstoornis heeft regelmatig terugkerende paniekaanvallen die niet langer in relatie staan tot de ernst van bepaalde situaties.  Hij of zij wordt regelmatig overvallen door een intense vrees en heeft hierbij het gevoel “gek te worden”, “dood te gaan” of “alle controle te verliezen”.  Vaak ontstaat in deze situatie ook “angst voor de angst” (anticipatieangst).  De angstlijder ervaart een stevige angst om “het” opnieuw te krijgen en gaat steeds meer situaties vermijden in een poging de angst onder controle te krijgen.  Dit zorgt op zijn beurt voor een versterking van de angst waardoor tenslotte een vicieuze cirkel kan staan die de patiënt hopeloos maakt.

Behandeling

Een paniekstoornis is tegenwoordig goed te behandelen aan de hand van psychoeducatie, cognitieve gedragstherapie en uitdagingsexperimenten met/zonder de therapeut.  Ik ga samen met jou in overleg om  een gepaste strategie te zoeken voor de behandeling van jouw angsten.  Dit gebeurt steeds met aandacht voor het persoonlijke tempo.

Afhankelijk van de ernst van de klachten kan er in overleg met de huisarts of psychiater gekozen worden voor ondersteunende medicatie maar de paniekstoornis is in de meeste gevallen ook goed aan te pakken zonder medicatie.