Categoriearchief: Blog

Kamp jij of iemand die je kent met een eetstoornis? Beluister dan zeker dit hoopvol interview!

Hieronder kan je een interview beluisteren met Amy Grabowski, een Amerikaanse therapeute die cliënten met eetstoornissen helpt op een diepgaande manier.

In veel therapeutische aanpakken en programma’s wordt immers vooral de focus gelegd op het eten, terwijl de “problemen met eten” slechts een uiting zijn van een veel dieper liggende oorzaak.

Uiteraard is lichamelijke stabilisatie belangrijk, maar een te eenzijdige, medische focus brengt de cliënt vaak verder van huis in plaats van dichter.

Dit interview bewijst dat het ook anders kan. Amy Grabowski bespreekt namelijk wat er écht speelt bij het veroorzaken en instandhouden van ED’s (eating disorders).

Ze verhaalt prachtig hoe je, door de kern van de eetproblematiek op een multidisciplinaire en grondige manier aan te pakken, aanzienlijke verlichting en zelfs heling kan bereiken in een door velen beschouwde “onbehandelbare stoornis”.

Een hoopvol perspectief!

Verwijzingen

An Internal Family Systems Guide to Recovery from Eating Disorders: Healing Part by Part (English Edition) – Het boek van Amy Grabowski op Amazon

Enkele boeken (Engels) waar mensen zelf mee aan de slag kunnen op basis van de IFS- methode:

Ligt de Oorzaak van Angst in mijn Jeugd?

Een groot deel van de oorzaken of versterkende factoren gelinkt aan angstproblemen liggen – sorry voor het cliché – inderdaad in het verleden.

Nu, soms zijn deze oorzaken vrij duidelijk aanwijsbaar (bv: een grote en ingrijpende gebeurtenis of verandering in je leven meemaken), maar meestal zijn de oorzaken die geleid hebben tot een angstprobleem een pak vager en moeilijker te vatten.

Dat laatste wil echter niet zeggen dat er geen oorzaken in het verleden zouden liggen. De zoektocht is gewoon niet op een juiste manier ondernomen en te eng gericht op het traceren van  ‘grote en duidelijke gebeurtenissen’ die rechtstreeks gelinkt zijn aan de angst van vandaag.

Echter, bij veel mensen ontbreekt deze link:

“Hoe kan dat toch? Ik heb toch nooit problemen gehad met autorijden? Ik ben toch nooit overvallen geweest in een vliegtuig? Ik heb toch altijd een bus durven nemen of mensen durven aanspreken?”

Een rechtstreekse zoektocht brengt dus meestal weinig tot geen zoden aan de dijk. Maar waar moeten we de oorzaken dan wel vinden?

Wel, in plaats van te blijven graven naar DE oorzaak, is het relevanter onze schijnwerper even te richten op enkele andere aspecten van onze levensloop. Ik heb het specifiek over de manier waarop mensen met jou en met elkaar zijn om gegaan in het verleden:

  • Voortdurend kritiek of opmerkingen krijgen
  • In een gezin leven waar je je het vijfde wiel aan de wagen hebt gevoeld
  • Op school gepest worden of te maken hebben gekregen met kwetsende leerkrachten
  • Gemanipuleerd worden of emotioneel onder druk worden gezet (uitgesproken of zeer subtiel)
  • Voortdurend tussen ruziënde ouders hebben geleefd (hoeft zelfs niet eens fysieke agressie te zijn geweest, roepen en schelden is even kwetsend en beangstigend)
  • Voor een (psychisch) zieke ouder hebben moeten zorgen
  • Niet aanvaard worden & uitgesloten worden

Daarnaast kunnen het ook positieve zaken zijn, die er nooit of weinig zijn geweest:

  • Gebrek aan verbondenheid, liefde, ondersteuning en positieve aanmoediging
  • Geen grenzen (‘het maakte allemaal niet uit wat ik deed of niet deed, er was toch nooit iemand thuis’)
  • Geen eigen plaats kunnen/mogen hebben en nooit jezelf kunnen/mogen zijn
  • Geen klankbord hebben gehad voor de eigen gevoelens en alles voor jezelf houden omdat je dacht dat je iemand zou storen of lastig vallen …
  • Niet zelfstandig dingen mogen ondernemen

Bovenstaande lijst is verre van compleet, maar het geeft je wel al een goed idee rond wat er vaak speelt bij de ontwikkeling van angst.

We hebben trouwens de sterke neiging om de impact van deze oorzaken te minimaliseren. Immers: “waar klagen wij allemaal toch over? We zijn toch niet als kindsoldaat overgeleverd geweest? En … iedereen maakt toch al eens wat dingen mee?”

Maar ik kan je verzekeren … de impact van vele kleine druppeltjes doet uiteindelijk ook de emmer overlopen … en of die emmer nu overloopt van een éénmalige bankoverval, of van het jarenlang leven in een bepaald familiesysteem … vol is vol.

Conclusie

Wil ik nu met dit artikel zeggen dat de oorzaken van angst altijd en overal in het verleden liggen? Neen, natuurlijk niet. Bij iedere persoon dient apart te worden gekeken wat zijn/haar angst onderhoudt. In enkele gevallen zijn er namelijk aanwijsbare medische redenen voor het plots opkomen van angst.  Eenvoudige, medische opvolging zorgt dan voor mirakelen waar een psycholoog niks kan tegen beginnen.

Daarnaast zijn er mensen die kort in hun leven angst ontwikkelen, naar aanleiding van een intense periode in hun leven. Dat bestaat ook!

Echter, bij een groot pak van de mensen liggen de kaarten een pak subtieler en vager. De reden voor die vaagheid is eigenlijk te wijten aan onze tendens om deze oorzaken te negeren en te minimaliseren onder het mom dat ‘iedereen wel eens iets meemaakt’.

Maar hoe je het draait of keert … deze ervaringen kunnen tot op de dag van vandaag een belangrijke invloed uitoefenen en mee het ontstaan of het verergeren van je angst verklaren.

In welke categorie je ook valt, het loont de moeite jezelf de vraag te stellen hoe mensen met jou & je gevoelens zijn omgegaan. Zijn er situaties geweest wanneer je je alleen hebt gevoeld en niet begrepen? Ben je gepest geweest of uitgesloten? Heb je actief dingen mogen ondernemen? Heb je structuur meegekregen of diende je alles alleen uit te vlooien? Heb je het gevoel gehad verantwoordelijk te zijn voor één of meerdere ouders? Voelde je je schuldig toen je alleen ging wonen met je lief?

Enkele relevante boeken (Engels)

In het Engels zijn er op dit vlak enkele interessante boeken verschenen die meer inzicht kunnen bieden. Ik wil met deze boeken geenszins de indruk wekken dat de ouders altijd en overal de ‘schuldigen’ zijn in dit verhaal. In zeer veel gevallen gaat het om een ongelukkige samenloop van omstandigheden en soms liggen ervaringen met leeftijdsgenoten of leraars aan de basis van een sluipend, onveilig gevoel.

Volgende boeken dienen dus enkel ter inspiratie en zijn dus verre van exhaustief. Ze gaan meestal over de meest toxische van alle relaties … deze van een kind met zijn zelfingenomen ouder. De boeken kunnen ook interessant zijn voor mensen die een jarenlange relatie hebben gekend met een persoon met narcistische trekken.

Lezersvraag – Enkele toegankelijke EMDR- boekjes

Af en toe krijg ik de vraag of er geen toegankelijke boekjes bestaan om kennis te maken met de EMDR methode. Om aan deze vraag tegemoet te komen heb ik er een drietal verzameld.

Het eerste boekje is van Dr Tal Croituru, een enthousiaste EMDR therapeute uit Israël.
Geen paniek trouwens want je hoeft geen Hebreeuws te kunnen om het te kunnen lezen. Haar boekje is namelijk vertaald in het Nederlands. 🙂

Dit boek is een Nederlandse vertaling van het originele werk van Francine Shapiro (de grondlegster van de methode):

En tenslotte het originele, Engelstalige boek (voor het brede publiek) van Francine Shapiro:

Meer werk kan van Francine Shapiro kan je trouwens hier vinden. Sommige werken zijn bedoeld voor therapeuten dus let wel op wat je koopt natuurlijk.

Veel leesplezier!

Privacyverklaring en GDPR

Naar aanleiding van de recente GDPR- wetgeving wou ik nog even onderstaande informatie meesturen. Het gaat over hoe informatie wordt bijgehouden op mijn website.

Laat gerust weten mocht je vragen hebben over (de verwerking) van je gegevens.

Bedankt voor het vertrouwen in mijn website & blog!

Michel Lahaye

 

1. Verantwoordelijke voor de verwerking van de gegevens

De verantwoordelijke verwerker van de informatie is:

Michel Lahaye
Lodreef 42
3010 Kessel-Lo

Je kan me steeds contacteren via:

info@angstvrij.be

 

2. Welke gegevens gebruikt deze website?

Enkel contactgegevens van de lezers die zijn geabonneerd op de blog worden bijgehouden in een beveilgde databank.

Deze gegevens worden enkel gebruikt om bij een nieuw bericht op de blog, je op de hoogte te stellen. Deze informatie dient dus enkel het doel van angstvrij.be en de daaraan gekoppelde blog en zullen nooit doorgegeven worden aan derden.

Volgers van de blog kunnen zich ten allen tijde uitschrijven door in een recente e-mail op “uitschrijven” te klikken of door een eenvoudig verzoek te sturen naar info@angstvrij.be

 

3. Je rechten als abonnee van deze website

Je hebt ten allen tijde het recht van inzage, het recht op rectificatie, het recht op het wissen van gegevens, het recht op beperking van de verwerking, het recht om bezwaar te maken en het recht op gegevensportabiliteit.

 

4. Meer weten over de verwerking van je gegevens?

Contacteer me vrijblijvend op info@angstvrij.be

Wat heeft een Verstopte Afvoer in de Keuken te maken met Psychologie?

Gisteren kwam ik laat thuis aan, na een lesopdracht in Antwerpen. Ik opende de deur, hing mijn jas aan de kapstok en flikkerde de huissleutels in het bakje aan de muur. Ik besloot nog even wat te acclimatiseren in de zetel en een thee te maken. Toen ik in de keuken kwam aangesloft om wat water op te zetten, zag ik dat onze afwasbak tekenen van vreemdsoortige moerasvorming vertoonde. What the h#?

Juist! Nu wist ik het weer! Estelle (mijn vrouw) had me hier nog een snel berichtje rond gestuurd. “Michel, de afvoer is verstopt, laat het water erin staan, het is een product om de afvoer te ontstoppen”.

So far so good. Ik maakte mijn thee, liet de afwasbak voorlopig voor wat het was & ging slapen.

Maar ’s ochtends stond het water er nog in … en dan voel je gewoon al wat dat betekent: “Ah nee hé … ik ga dit hier vandaag waarschijnlijk moeten gaan oplossen, maar wanneer & hoe lang gaat dat duren? Ik heb hier echt geen zin in

Uiteindelijk heeft het tot na het middageten geduurd vooraleer ik EN de tijd EN de schwung had om me er aan te zetten. Ik stelde me eerlijk gezegd al de meest vreselijke dingen voor … iets met veel emmers smurrie, tangen uit mijn werkbak die niet gingen passen & een tweetal ritjes naar “den Brico” om te vragen hoe ik alles terug in elkaar zou kunnen draaien.

Maar … niks van dat alles vandaag! Het enige dat ik diende te doen was even te draaien, het water en de rommel er uit te laten lopen, en de boel terug dicht te draaien.  Het hele loodgietersmanoeuvre was klaar in minder dan 4 minuten!

Toen ik alles terug in de kast had geladen, viel het me op hoeveel dingen in het leven eigenlijk er parallel lopen met zo’n eenvoudig afvoerprobleem. Volg maar even mee:

  • We laten het veel te ver komen waardoor onze afvoer verstopt geraakt.
  • Hierdoor hebben we meestal meer (vervelend) werk achteraf (dan tijdens & na de dagelijkse afwas) …
  • Onze afvoer wordt meestal nooit door grote dingen wordt verstopt,
    maar door een opéénstapeling van kleine dingen doorheen de tijd.
  • We vertonen daarbij een vreemde overlevingstendens om deze dingen te negeren & op de lange baan te schuiven.
  • We hebben de neiging eerst de grotere middelen in te schakelen (symptoombestrijding/ontstopper) om het probleem op te willen lossen (in plaats van grondig te onderzoeken wat de oorzaak is en het vervolgens bij de wortel aan te pakken).

En … zeg eens … hoe zit het met jouw afwasbakken?

Interview Nieuwsblad Weekendbijlage – EMDR Therapie

Afgelopen weekend verscheen er in de weekendbijlage van het Nieuwsblad een artikel over EMDR- therapie. Bij deze de volledige versie …

PS: De cliënt die je op de foto zal kunnen zien is trouwens mijn vrouw, Estelle. In tegenstelling tot wat de fotograaf leek te suggereren komt er van mij enkel de arm in beeld 😀

Bij deze dus ook: merci Estelle 🙂

Download hier het volledige artikel

Gedragstherapie Werkt Niet bij Mij … Ben ik Nu Gedoemd?

Op de website van de VRT vond ik deze week een artikeltje terug rond angstproblemen, meer bepaald specifieke fobieën (bv: spinnenangst). De aanpak bij voorkeur is daarbij gedragstherapeutisch, namelijk het opzetten van blootstellingsexperimenten:

https://www.vrt.be/vrtnws/nl/2018/04/09/fobieen–wanneer-de-angst-te-groot-wordt/

Aan de hand van zo’n oefeningen (exposure) kan gaandeweg het brein leren dat de verwachte ramp niet optreedt. Exposure levert goede resultaten op wanneer het in combinatie wordt gegeven met goede psychoeducatie (uitleg over angst) en een aantal oefeningen die mensen leren hun gedachten – of beter nog catastrofale interpretaties van de gevreesde situatie – onder de loep te nemen en te veranderen.

De Eeuw van Cognitieve Gedragstherapie – Goed en Slecht Nieuws …

Het goede nieuws is, dat een aantal mensen heel goed reageert op cognitieve gedragstherapie. Het slechte nieuws echter … en dat kan je ook lezen in het artikel … is dat er ook een groot aantal mensen rondlopen waarbij deze standaardinterventies niet of niet genoeg helpen. Maar wil dit zeggen dat het dan onmogelijk is er vanaf te geraken? Want dat is vaak de interpretatie die deze grote groep van “onbehandelbare” cliënten dreigt te geloven na het bezoeken van tig gedragstherapeuten.

Het antwoord is simpelweg: neen.

Het slechte nieuws echter … en dat kan je ook lezen in het artikel … is dat er ook een groot aantal mensen rondlopen waarbij deze standaardinterventies niet of niet genoeg helpen. Maar wil dit zeggen dat het dan onmogelijk is er vanaf te geraken? Want dat is vaak de interpretatie die deze grote groep van “onbehandelbare” cliënten dreigt te geloven na het bezoeken van tig gedragstherapeuten.

CGT is op dit moment inderdaad de meest onderzochte therapie. Klopt. Maar dat wil niet zeggen dat het ook de meest effectieve therapie is om alle angstproblemen aan te pakken.

Cognitieve gedragstherapie levert zeker zijn bijdrage, wanneer we inwerken op factoren die de angst onderhouden, maar het zegt ons weinig tot niks over het aanpakken van de onderliggende oorzaken, terwijl hier toch al heel wat over gepubliceerd is.

Therapieën zoals EMDR werken actief in op de oorzaken die de angst triggeren

Door de komst van therapieën zoals EMDR – en het stijgend aantal onderzoeken rond bijvoorbeeld de rol van pijnlijke herinneringen – is het mogelijk eindelijk iets te doen aan de oorzaken van de angst.

Door aan de oorzaken van je angst te werken kan je de angstrespons bij de wortel aanpakken waardoor het niet meer nodig is huiswerkoefeningen te gaan doen om de angst te leren uitdoven.

EMDR (en andere memory reconsolidation therapieën) gaan tenslotte ook verder dan het werken rond pijnlijke herinneringen in het verleden. Het kan perfect ingeschakeld worden om gevreesde rampen van hun emotionele lading te doen bij paniekaanvallen, vreselijke doemscenario’s die opborrelen bij mensen met OCS naar 0 te brengen, helpen in het installeren van veilige hechtingservaringen bij complex trauma en zelfs gevoelens van diep wantrouwen naar anderen aan te pakken en te integreren.

Want angst voor vliegtuigen is soms … inderdaad … een eenvoudige fobie … maar het kan ook verwijzen naar iets geheel anders. Blootstelling aan ‘reizen’ zal dan de angst niet doen laten verdwijnen, want het is slechts het topje van de ijsberg.

Meer weten over oorzaken van angst?

Check dan deze artikel-reeks:

  1. https://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-deel-13-de-snelkookpan/
  2. https://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-deel-23-langzaam-gestoofd/
  3. https://angstvrij.be/website/wat-is-de-oorzaak-van-mijn-angst-niet-alle-wonden-zijn-zichtbaar-deel-33/

Conclusie

Er is meer in het leven dan cognitieve gedragstherapie. Natuurlijk is het een te overwegen aanpak, met tal van voordelen en onderbouwd wetenschappelijk bewijs.  Maar laat ons niet zover gaan dat het de enige aanpak is om iets te doen aan angst.

Nieuwe therapieën (zoals EMDR) bieden namelijk relevantere en interessantere perspectieven om niet enkel de onderhoudende, maar ook de veroorzakende factoren aan te pakken.

Met andere woorden: er is dus altijd hoop!

Michel, Wat Denk jij Over Medicatie bij Angstproblemen?

Eerst en vooral: een pak mensen nemen een korte of langere periode medicatie en daar is niks mis mee. Jij bent heus niet de enige (mocht dit het geval zijn). Zelf heb ik ook medicatie genomen. Meer nog, ik heb zelfs verschillende keren mijn medicatie op- en afgebouwd. De combinatie die ik persoonlijk nam was een SSRI (een vaak voorgeschreven antidepressivum dat relatief goede resultaten geeft bij angst) in combinatie met enkele benzodiazepines om de scherpe kantjes bij de opstart van de SSRI af te halen.

SSRI’s zijn doorgaans goed te combineren met een lopende therapie. Ze zijn niet verslavend en relatief goed te verdragen. Ze zorgen ervoor dat je meer in het hier-en-het-nu kan blijven en dat is relevant als je aan de oorzaken van de angst wil werken zonder té veel van je melk te geraken.

De bedoeling van therapie (althans mijn therapie) is in eerste plaats een doenbare verwerking te krijgen van de oorzaken van je angst zonder nodeloos overspoeld te geraken. Te veel benzodiazepines (de klassieke kalmeermiddelen) remmen doorgaans wel wat de therapie. Benzo’s zijn wel verslavend dus gebruik ze verstandig. Van één of twee per week krijg je heus geen gewenning, maar het is toch belangrijk dit in de gaten te houden samen met je arts.

Huisarts of psychiater?

Als je opteert voor medicatie, dan overleg je best met een psychiater. Een huisarts is ook op de hoogte van enkele middelen, maar een psychiater heeft doorgaans meer ervaring met de verschillende types/families medicatie. Soms kan iemand namelijk minder goed reageren op middel X, terwijl middel Y dan weer een pak minder bijwerkingen geeft en een beter resultaat.

Afbouwen

Bij sommige cliënten (en dat zijn er best wel veel) is het aangeraden de medicatie niet op enkele ‘weken’, maar op enkele maanden af te bouwen. De meeste protocollen in de geneeskunde schrijven een mogelijke afbouw voor op enkele weken, maar de dagelijkse praktijk wijst vaak uit dat dit toch beter langzamer wordt gedaan.

Help, medicatie?!

Het nemen van medicatie staat voor mij trouwens niet in relatie tot de mogelijke uitkomst van een angstbehandeling. En zoals ik al eerder in een blogpost schreef staat voor mij ook de ernst of de duur van een probleem niet in verhouding tot de mogelijkheid er aan de andere kant van de tunnel opnieuw uit te komen.

Medicatie kan tijdelijk het leven, tja, ‘leefbaarder’ maken. We zijn allemaal mensen, elk met onze eigen kracht en gevoeligheden. Sommige personen hebben relatief milde angstsymptomen, terwijl anderen overspoeld worden door angst en maar moeilijk zich kunnen richten op de uitdagingen die het dagelijkse leven hen voor de voeten werpt, hoe competent of intelligent ze ook moge zijn. In dit opzicht zijn twee mensen met angstklachten ook niet te vergelijken met elkaar.

Want hoe je het ook draait of keert. Er moet ook nog gewerkt worden. De kinderen voeden zichzelf niet op. En er bestaan nog geen robots die we naar de winkel kunnen sturen met een boodschappenlijstje.

Medicatie kan in dat geval dus goed helpen om het dagelijkse leven ‘doenbaar’ te maken, terwijl je ondertussen werkt aan de onderliggende oorzaak/oorzaken van je angst.

Samengevat

  1. Onthoud goed dat het nemen van medicatie niets zegt over jou als persoon. Het zegt ook niets over je mogelijke onkunde om met problemen om te gaan. Soms zijn angstgevoelens dermate verlammend dat je tijdelijke ondersteuning van medicatie kan gebruiken.
  2. Er bestaan veel middelen op de markt. Psychiaters zijn beter getraind in de verschillende types en/of bijwerkingen.
  3. Ben je niet tevreden van je arts of psychiater, vraag dan een tweede opinie. Je leven is te belangrijk om het over te laten aan mensen die je vragen afwimpelen.
  4. Bouw eventueel nog trager af. Niet iedereen reageert op dezelfde manier op medicatie. Stel dit ook voor aan je arts.

Online Angstprogramma – We Werken Naarstig Verder!

Hoe zit het nu met dat angstprogramma?, vroeg een cliënt me onlangs. Antwoord: goed hoor.  We werken verder.  Trager dan verwacht, maar het komt eraan!

Zoals je al weet ben ik al een tijdje bezig met de uitwerking van een online angstprogramma. Kort voor Nieuwjaar had ik dan ook beloofd dat ik je stap voor stap door het aanstormende programma zou loodsen. Ondertussen zijn we al eind februari en moet ik bekennen dat het allerminst eenvoudig is zo’n project tot de laatste loodjes uit te werken.

De combinatie met mijn praktijk, de lesopdracht en onze driejarige bengels zorgen vaak voor een pak “begrijpbare excuses” om “dit” of “dat” toch nog even uit te stellen. Maar geen paniek (hum, foute woordkeuze). Ik kan toch ook niet zeggen dat ik heb stilgezeten. Zo heb ik:

  • eerst een pak mensen met paniekaanvallen geïnterviewd & daarbij goed onderzocht waar de belangrijkste problemen, noden en vragen lagen.
  • vervolgens specifieke doelstellingen uitgewerkt op basis van deze problemen, noden en vragen.
  • nagedacht over de format (video)
  • een pak technische uitwerkingen uitgeprobeerd

Tenslotte heb ik met de hulp van een ontwerpbureau voor een gloednieuw en krachtig logo gekozen.

 

Hoe zal het programma eruit zien?

Het programma zelf zal uit een aantal onderdelen bestaan die op elkaar voortbouwen:

1. De eerste bouwsteen is goed BEGRIJPEN wat je hebt.

En als we het hebben over BEGRIJPEN dan bedoel ik ‘OP ZO’N MANIER DE UITLEG KRIJGEN DAT JE OOK WERKELIJK OVERTUIGD ZAL GERAKEN VAN HET FEIT DAT HET ENKEL ANGST IS (en geen andere vreselijke aandoening).

Veel mensen die ik heb geïnterviewd vertelden me namelijk dat de uitleg van hun hulpverlener nooit echt kon overtuigen. Enkel van iemand horen dat het ‘maar angst is’, is vaak onvoldoende om gericht tot actie over te gaan.

In het eerste deel geef ik je daarom een krachtig kader mee om paniekaanvallen te begrijpen zodat je er ECHT iets aan hebt.

Deze inzichten zijn gebaseerd op mijn klinisch werk met mensen met angstproblemen, hetgeen ik weet uit recent onderzoek, maar ook op basis van hetgeen cliënten aangeven wat goed werkt. Daarnaast breng ik ook mijn eigen ervaring in. Angst begrijpen zeg maar van buiten- en binnenuit dus! Talk the talk. Walk the walk.

2. Meer zicht op “Waarom heb ik paniekaanvallen?”

Het tweede deel bouwt verder op het eerste en komt tegemoet aan een belangrijke vraag waar veel mee worstelen: WAAROM?

Waarom heb IK in godsnaam paniekaanvallen gekregen (en iemand anders niet)? Al mijn cliënten & alle personen die ik heb geïnterviewd vertelden me namelijk dat ze meer willen weten over het WAAROM maar dat niemand hier ooit ECHT een relevant antwoord heeft kunnen geven.

Immers … simpelweg leren ‘omgaan’ met paniek zonder precies te weten ‘waarom’ je zo overvallen wordt door een hoop ellende geeft geen overtuigend gevoel.

Mensen willen namelijk iets aan de oorzaak willen doen & niet louter leren hoe ze met de gevolgen van de oorzaak kunnen omgaan. We geven je in dit deel een hoop pistes
die je zelf kan gaan verkennen (al dan niet samen met je therapeut).

3. Effectieve Strategieën om met Angst om te gaan en Aan te pakken

Het laatste deel zal in de eerste plaats concrete strategieën aanreiken om beter met paniekaanvallen om te kunnen gaan zodat ze gradueel kunnen uitdoven. Vervolgens geven we enkele strategieën aan om ook aan de echte oorzaken van angst te gaan werken.

We sluiten af met een kleine bonus: een overzicht van belangrijke gezondheidstips die je kunnen helpen meer te halen uit je leven.

Hou die blog dus in de gaten!

Bedankt voor je vertrouwen,

Warme groet,
Michel Lahaye

Een Deugddoend Psychologieboek voor 2018 als Geschenk?

Gezien de feestdagen naderen en het toch bijna cadeautjestijd is, heb ik voor jou alvast enkele deugddoende en inspirerende boeken op een rijtje gezet.

Altijd leuk om jezelf te trakteren op een interessante read of een dierbare een ‘anders dan anders’ cadeau te geven. Want die vivaboxen zijn toch echt wel passé aan het worden, niet? 🙂

Boeken om van te Smullen

1. De EMDR- revolutie

Een vriend(in), partner of kennis die bijvoorbeeld een auto- ongeval heeft meegemaakt of kampt van onverwerkte, pijnlijke herinneringen in het verleden? Dan kan dit eenvoudige boekje hoop geven en inspiratie.

Als je zelf overweegt om EMDR te volgen kan dit boekje je ook helpen een eigen plan te gaan opstellen en inzicht te verwerven in wat EMDR is en kan doen.

2. Anxiety Free (engels) – Mensen met Angst ademen vaak TE DIEP ?

Onlangs ben ik op de Buteyko- methode gestoten.  Een knap onderbouwde methode waarin goed wordt uitgelegd hoe een correcte ademhaling een rol speelt in het onderhouden van angst- en stressgerelateerde klachten.

In eenvoudige taal legt de auteur uit hoe mensen met chronische hyperventilatie en angst vaak TE DIEP ademen (door hun mond, happen naar lucht, vaak geeuwen, zuchten, …) en hierdoor bepaalde regio’s in het brein overgevoelig maken. Dit is dus in totale tegenstelling met wat altijd wordt beweerd over angst en ademhalen.

Als ik dus één ademhalingstechniek zou aanraden, dan zou het wel dit zijn.

Het Engels is zeer leesbaar, dus laat dit je vooral niet tegenhouden!

 

3. Grenzen

Het correct aanvoelen EN stellen van grenzen is ontzettend belangrijk en speelt een extreem belangrijke rol bij het herstellen van een angstproblematiek.

Het boekje grenzen biedt daarom een mooie inleiding op deze soms moeilijke evenwichtsoefening. De insteek van het boekje is geschreven voor een gelovig publiek, maar bevat desalniettemin veel informatie over omgaan met schuldgevoel tijdens het stellen van terechte, persoonlijke grenzen.

Voor de atheïsten onder de lezers … als je abstractie maakt van sommige Bijbelse referenties, is dit een waardevol werkje!

Ik wens je van harte Prettige Feestdagen toe gevuld met hoop, een stralende fysieke en mentale gezondheid.

Tot in 2018!

Warme groet & bedankt voor je vertrouwen in deze blog!

Michel Lahaye