Tagarchief: medicatie

“Help! Ik zit zelfs al aan de medicatie” Woorden van Hoop.

Als je te maken krijgt met angst en/of paniek dan is de kans groot dat je behandelende arts een antidepressivum zal voorschrijven (al dan niet in combinatie met een angstremmer om de eerste weken te overbruggen en de slaap te normaliseren). Dit maakt veel mensen ontzettend bang. Want, wat zullen de bijwerkingen zijn … en is dit niet het finale bewijs dat je op weg bent naar NOG erger (ipv) beter?

Is Medicatie Slecht?

Misschien verwacht je wel dat ik je nu ga vertellen dat medicatie nemen “slecht” is of absoluut “te vermijden”. Misschien ben jij het wel zelf die overtuigd is dat het nemen van medicatie het begin van het einde is. Maar dat is niet zo. Het is namelijk nooit een eenzijdig verhaal. Noch is het helpend om jezelf vast te pinnen op één bepaalde waarheid of aanpak.

Als ik bijvoorbeeld aan mijn angstige episodes denk, dan heb ik tijdelijk veel gehad aan die extra ondersteuning. Al was het maar om die scherpe kanten er af te krijgen en me opnieuw te kunnen richten op het volgen van therapie, het begrijpen van de oorzaken en het hervatten van enkele dagelijkse bezigheden.

Is het nodig om medicatie te nemen? Neen. Kunnen sommige mensen zonder medicatie? Ja. Maar niet elke angst is gelijkend. Een paniekaanval bij de ene is niet te vergelijken met een paniekaanval bij de ander.

Het tijdelijk nemen van medicatie wijst ook niet altijd op vermijding of het bewust ‘niet willen aanpakken’ van je problemen … (soms krijg je wel wat die indruk als je met sommige hulpverleners spreekt van de oude stempel).

Soms kan angst gewoon tijdelijk zo sterk zijn en je zo van de kaart brengen dat je van geen hout pijlen meer kan maken. Medicatie nemen is in dit geval geen schande. Het kan iemand tijdelijk helpen om het overprikkelde autonome zenuwstelsel terug naar doenbare te brengen …

Wat Bewijst het Nemen van Medicatie voor Jou?

Wat vooral belangrijk is, is het volgende inzicht: het nemen van medicatie, ja zelfs verschillende keren, heeft geen enkele link met de kans op herstel in de toekomst.

Goed gelezen? Ik schrijf het nog een keer.

Het (verschillende keren) nemen van medicatie bewijst niks over jou, noch over je wilskracht, capaciteiten, doorzettingsvermogen, zwakheid, verstand, … en al zeker niet over je kansen tot herstel.

Ik kan het niet genoeg benadrukken, omdat ik erg veel mensen met deze gedachten zie sukkelen.

Hoe Geef jij Betekenis aan een Moeilijke Periode?

Toegegeven, een moeilijke periode is rotellendig. Niemand wil dat en niemand wenst je dit toe. Ook ik heb erg moeilijke perioden doorstaan. In sommige perioden ben ik zelfs letterlijk kilo’s afgevallen in één week. Puur door de aanhoudende, chronische spanning en angst die door mijn lijf joeg als een tornado door een stad. Uren en uren aan een stuk. Tijdens de dag én de nacht.

Echter, het geeft geen zin jezelf op je kop te geven wanneer herval optreedt. Want, opnieuw:

Noch het nemen van medicatie bewijst iets over je herstelkansen in de toekomst.

Maar ook:

Noch het meemaken van een (verschillende) periodes van herval bewijst ook maar iets over je herstelkansen in de toekomst.

Als je je in deze periode bevindt, is het vooral van belang erg goed te letten hoe je tegen jezelf spreekt. Hoe je het nemen van medicatie ‘kadert’ en ‘betekenis geeft’.

Zeg jij met andere woorden 100 keer per dag tegen jezelf:

  • “Dit is gewoon een periode van herval, waar ik opnieuw iets kan ontdekken. Het vormt geen bewijs voor mijn zwakheid of uitzichtloosheid, wat mijn angst me ook wil doen geloven”.
  • “Het enige dat ik kan opmerken is, dat op één of andere manier is er nog zaken zijn die mijn angstcentrum activeren en dat wil ik exploreren. Hoe kort of lang de spanning ook duurt en hoe moeilijk het ook is. Angst is niet gevaarlijk, het is hooguit ellendig. Ik probeer te doen wat ik kan en ik zit de angst uit. Als ik tijdelijk wat ondersteuning nodig heb, dan is dat maar zo. Het bewijst niks over mijn kansen tot herstel”
  • “Ik ben zacht voor mezelf, net zoals ik zacht zou zijn voor mijn kind, partner, vriend of vriendin in deze situatie.”

Of zeg je eerder dit tegen jezelf:

  • “Dit gebeurt nu weer! Ik ga er nooit uit geraken!”
  • “Dit is een grote ramp! Het bewijst dat geen enkele therapie werkt voor mij!”
  • “Ik moet gewoon harder zijn en mezelf niet zo laten hangen”
  • “Waarom moet mij dit weer overkomen. Ik heb dit niet verdiend!”

Deze laatste uitspraken mag je uiteraard doen, maar ze brengen je geen meter verder. Ze houden je gewoon onnodig langer in de angstcirkel.

Jouw ‘enige probleem’

Angst is geen ziekte. Jij bent niet ziek. Er is niks mis met je. Het enige waar je echter mee te kampen hebt, is een angstcentrum dat tijdelijk op ‘overactief’ staat en hierdoor op alle konijnen schiet die voorbijhuppelen.

Het is enkel deze angst-switch die de gevoelens, gedachten, sensaties en toekomstprojecties produceert. Eéns je doorheen therapie en stijgende introspectie rond de oorzaken van je angst werkt, kan je op termijn naar blijvende heling gaan.

Soms ervaar je moeilijke periodes. Het kan zijn dat je hierbij extra ondersteuning nodig hebt. Jij hebt daarbij niet de keuze hoe sterk je angstcentrum reageert, maar je hebt wel de keuze over hoe je hier een stukje betekenis aan verleent. Kies je voor het volgen van alle niet- helpende gedachten? Volg je het ‘angst-mannetje’ in zijn logica dat alle hoop verloren is? Of ga je terug naar de kern en herhaal je 100 keer zacht tegen jezelf … dit is tijdelijk. Ik ga hier iets uit leren. Ik ben zacht voor mezelf en poog te kijken wat ik op dit moment nodig heb om hier met het beste van mijn vermogens om te gaan…

Kan je volgen?

Conclusie (in puntjes)

  1. Medicatie nemen is niet leuk, maar het bewijst NIKS over je kansen tot herstel
  2. Wat belangrijk is, is hoe je deze ervaring telkens ‘kadert’ voor jezelf
  3. Het enige wat er speelt bij jou is dat er zaken zijn die je autonome zenuwstelsel in een staat van alertheid plaatsen en daardoor onaangename gevoelens, gedachten en sensaties produceren.
  4. Elke ‘herval’ is een leerkans voor je brein. Gebruik die kans in het beste van je vermogens.
  5. Let goed op hoe je jezelf toespreekt … Zou je hetzelfde zeggen tegen je kind, vriend of vriendin? Helpen jouw doemgedachten je verder? Of leveren ze onnodige spanning op? Besef dat de gedachten enkel voortvloeien vanuit een aangezet ‘angstsysteem’. Niks meer niks minder. That is a scientific fact.

Ik wens je erg veel moed en hoop!

Want die is er zeker 😉

Michel

Michel, Wat Denk jij Over Medicatie bij Angstproblemen?

Eerst en vooral: een pak mensen nemen een korte of langere periode medicatie en daar is niks mis mee. Jij bent heus niet de enige (mocht dit het geval zijn). Zelf heb ik ook medicatie genomen. Meer nog, ik heb zelfs verschillende keren mijn medicatie op- en afgebouwd. De combinatie die ik persoonlijk nam was een SSRI (een vaak voorgeschreven antidepressivum dat relatief goede resultaten geeft bij angst) in combinatie met enkele benzodiazepines om de scherpe kantjes bij de opstart van de SSRI af te halen.

SSRI’s zijn doorgaans goed te combineren met een lopende therapie. Ze zijn niet verslavend en relatief goed te verdragen. Ze zorgen ervoor dat je meer in het hier-en-het-nu kan blijven en dat is relevant als je aan de oorzaken van de angst wil werken zonder té veel van je melk te geraken.

De bedoeling van therapie (althans mijn therapie) is in eerste plaats een doenbare verwerking te krijgen van de oorzaken van je angst zonder nodeloos overspoeld te geraken. Te veel benzodiazepines (de klassieke kalmeermiddelen) remmen doorgaans wel wat de therapie. Benzo’s zijn wel verslavend dus gebruik ze verstandig. Van één of twee per week krijg je heus geen gewenning, maar het is toch belangrijk dit in de gaten te houden samen met je arts.

Huisarts of psychiater?

Als je opteert voor medicatie, dan overleg je best met een psychiater. Een huisarts is ook op de hoogte van enkele middelen, maar een psychiater heeft doorgaans meer ervaring met de verschillende types/families medicatie. Soms kan iemand namelijk minder goed reageren op middel X, terwijl middel Y dan weer een pak minder bijwerkingen geeft en een beter resultaat.

Afbouwen

Bij sommige cliënten (en dat zijn er best wel veel) is het aangeraden de medicatie niet op enkele ‘weken’, maar op enkele maanden af te bouwen. De meeste protocollen in de geneeskunde schrijven een mogelijke afbouw voor op enkele weken, maar de dagelijkse praktijk wijst vaak uit dat dit toch beter langzamer wordt gedaan.

Help, medicatie?!

Het nemen van medicatie staat voor mij trouwens niet in relatie tot de mogelijke uitkomst van een angstbehandeling. En zoals ik al eerder in een blogpost schreef staat voor mij ook de ernst of de duur van een probleem niet in verhouding tot de mogelijkheid er aan de andere kant van de tunnel opnieuw uit te komen.

Medicatie kan tijdelijk het leven, tja, ‘leefbaarder’ maken. We zijn allemaal mensen, elk met onze eigen kracht en gevoeligheden. Sommige personen hebben relatief milde angstsymptomen, terwijl anderen overspoeld worden door angst en maar moeilijk zich kunnen richten op de uitdagingen die het dagelijkse leven hen voor de voeten werpt, hoe competent of intelligent ze ook moge zijn. In dit opzicht zijn twee mensen met angstklachten ook niet te vergelijken met elkaar.

Want hoe je het ook draait of keert. Er moet ook nog gewerkt worden. De kinderen voeden zichzelf niet op. En er bestaan nog geen robots die we naar de winkel kunnen sturen met een boodschappenlijstje.

Medicatie kan in dat geval dus goed helpen om het dagelijkse leven ‘doenbaar’ te maken, terwijl je ondertussen werkt aan de onderliggende oorzaak/oorzaken van je angst.

Samengevat

  1. Onthoud goed dat het nemen van medicatie niets zegt over jou als persoon. Het zegt ook niets over je mogelijke onkunde om met problemen om te gaan. Soms zijn angstgevoelens dermate verlammend dat je tijdelijke ondersteuning van medicatie kan gebruiken.
  2. Er bestaan veel middelen op de markt. Psychiaters zijn beter getraind in de verschillende types en/of bijwerkingen.
  3. Ben je niet tevreden van je arts of psychiater, vraag dan een tweede opinie. Je leven is te belangrijk om het over te laten aan mensen die je vragen afwimpelen.
  4. Bouw eventueel nog trager af. Niet iedereen reageert op dezelfde manier op medicatie. Stel dit ook voor aan je arts.